Jack Mac Íomhair
Bhí dóchas ann go mbeadh ré úr i ndán do Rialtas na Breataine le ceapadh Andy Burnham ina Phríomh-Aire. Faoi Keir Starmer, bhí Páirtí an Lucht Oibre in ísle brí agus iad taobh thiar de Reform UK sna pobalbhreitheanna. Bhí orthu athrú suntasach a dhéanamh dá mbeadh fanacht i gcumhacht i ndiaidh an chéad toghcháin eile in 2029.
I bhfianaise na bpobalbhreitheanna is déanaí, tá cuma ar an scéal go bhfuil an t-athrú sin ag obair dóibh. Ach cad é go díreach an difear idir Burnham agus Starmer? Agus cad é atá déanta aige sa chéad chúpla seachtain in oifig dó chun an t-athrú sin a bhaint amach?
Ní hé seo an chéad gheábh ag Burnham i gcumhacht óir bhí sé mar chuid de Rialtas Blair agus Brown i lár na 00idí. Bhí sé soiléir áfach go raibh air tosnú go láidir an uair seo chun aon dóchas a thabhairt do Pháirtí an Lucht Oibre.
Tháinig Burnham isteach mar a bheadh an ghaoth Mhárta ann, agus roinnt polasaithe fógartha aige go dtí seo cheana féin. Chuir sé srian ar phraghsanna busanna, dhíláraigh sé cumhacht ó Londain agus Uimhir a 10 ó thuaidh ag obair go crua, agus tá clár tosaithe chun deireadh a chur leis an easpa dídine.
Ar a bharr sin, tá roinnt polasaithe molta aige nach bhfuil curtha i bhfeidhm go fóill. Mar shampla, tá sé ag iarraidh an córas cúraim shóisialta a réiteach, infheistíocht a dhéanamh i bprintíseachtaí do dhaoine óga, agus dul i ngleic leis an mhíchothromaíocht réigiúnach.
Is cinnte go mbeidh súile na Ríochta Aontaithe, súile na hEorpa, agus b’fhéidir súile an domhain ar an rialtas nuair a fhógrófar an buiséad san Fhómhar.
Ach má dhéantar mionchíoradh ar na polasaithe atá ag Burnham, fágtar muid leis an cheist: cad é an difear idir é agus Starmer?
Má shíleann tú nach bhfuil mórán difir eatarthu, tá gach seans ann go bhfuil an ceart agat.
An difear is mó idir an bheirt acu ná an mhuinín atá ag Burnham maidir leis na cinntí a ghlacann sé. Amharctar air mar dhuine daonna atá ar son an phobail. Bíodh sin agus é sa teach tábhairne ag ól piontaí nó amuigh ag rith agus geansaí Everton á chaitheamh aige.
Ní hé sin le rá nach raibh Starmer ag obair ar son an phobail, ach mhothaigh daoine scoite uaidh. Bhí daoine dubh dóite de bheith ag éisteacht leis ag labhairt faoin dóigh a raibh a athair ina dhéantóir uirlisí agus a mháthair ina banaltra.
Bhí cúlra lucht oibre ag Starmer ach i ndiaidh dó na blianta a chaitheamh ag barr a shlí bheatha mar dhlíodóir, chaill sé an bealach nádúrtha sin.
Le bheith cruinn faoi, mhothaigh daoine níos fearr faoi Starmer nuair a d’fhógair sé go raibh sé ag éirí as. B’fhéidir gur imigh an brú a bhí air.
Tá daoine níos compordaí le Burnham mar gheall go seasann sé leis an mhéid atá ráite aige, agus níl aon athrú iomlán déanta aige ar a pholasaithe go dtí seo. Ach d’éinne atá ag súil le hathrú ó fhréamh, ní móide go dtiocfaidh sé ó Burnham.
Do mhuintir na sé chontae, tá an todhchaí níos éiginnte. Níl na sé chontae curtha san áireamh sna polasaithe atá Burnham a chur chun tosaigh. mar sin féin, dúirt Burnham go mbeidh airgead ag teacht ón Státchiste chun na polasaithe seo a chur i bhfeidhm sna sé chontae. Ach an mbeidh an Tionól in ann iad a chur i gcrích? Sin í an cheist.
Agus caint ann gur baol don Tionól titim arís, an é Burnham an Príomh-Aire a chuirfidhleasuithe i bhfeidhm ar institiúidí na sé chontae? Nó an seanscéal agus meirg air a bheas ann?
Tá fuinneamh úr ag Páirtí an Lucht Oibre gan amhras ach ní fios go fóill an mbeidh Burnham in ann leas a bhaint as.
